یکی از معادن متروکه که اخیراً فعال‌شده‌ است، معدن بایچه‌باغ است. معدن بایچه‌باغ در 144 کیلومتری غرب زنجان و 125 کیلومتری جنوب غرب میانه، درگذشته به‌عنوان یکی از معادن مهم منطقه به شمار می‌رفته و تأسیسات ایجادشده در آن مؤید این مطلب است. این معدن دارای 4 منطقه به نام‌های طلعت، تایدیان، خوشنودی و دره می‌باشد که در حال حاضر تنها ذخایر منطقه تایدیان و بخشی از طلعت باقی‌مانده است. مسئله اصلی در این معدن فقدان وجود روش استخراج زیرزمینی بهینه ازنظر فنی و اقتصادی است. در این تحقیق با استفاده از مدل‌های کیفی و کمی انتخاب روش استخراج، روش‌های استخراج دارای اولویت اولیه انتخاب شدند. روش‌های استخراج انتخاب‌شده توسط ‌الگوهای کمی و کیفی، ازنظر معیارهای فنی مانند شرایط هندسی و ژئومکانیکی کانسار، خواص جانبی کانسار و ... مقایسه شدند و درنهایت 6 روش استخراج به مرحله مقایسه اقتصادی راه یافتند. روش‌های استخراج انتخاب‌شده در مرحله مقایسه اقتصادی، با تحلیل هزینه‌ها و درآمدهای مستقیم استخراج کانسار با یکدیگر مقایسه شدند و درنهایت روش استخراج انباره‌ای ازنظر فنی و اقتصادی به‌عنوان گزینه مناسب انتخاب شد. به‌منظور تحلیل پایداری کارگاه استخراج و تونل 60 در روش استخراج انباره‌ای معدن بایچه‌باغ، لنگه بالای تونل 60 با ارتفاع 3، 2 و 1 متری با یکدیگر مقایسه شدند و پس از مدل‌سازی عددی هر یک از لنگه‌های یادشده و حفاری و پرشدن کارگاه استخراج با ماده‌معدنی و مقایسه با روابط تجربی، لنگه 1 متری به‌عنوان ارتفاع لنگه بهینه بالای تونل 60 انتخاب شد.